Makijaż

Od dawien dawna ludzie mieli świadomość, że ciało ludzkie może się stać wartością. Z biegiem czasu ludzie zaczęli dostrzegać coraz to nowsze zalety ludzkiego ciała. Zaczęto je traktować jako wizytówkę niewidocznego gołym okiem „ja”. Z tego powodu malowano je, ozdabiano, dekorowano już w starożytności. Tak ukształtowane, zmienione, ” ulepszone” miało poprawić ocenę “właściciela” przez innych oglądających.

Wraz ze wzrostem potrzeb zaczęto szukać nowych technik, sposobów dekorowania, wynajdowano nowe malowidła, farby, mazidła. Ozdabianie ciała stało się prawdziwą sztuką. Wyodrębniły się dwa zjawiska malowania. Jedno z nich należące do repertuaru praktyk plemiennych dotyczyło najczęściej mężczyzn- wojowników lub czarowników. Osiągnięty przez nich efekt estetyczny zmierzał do konkretnego celu, takiego jak np. przywołanie duchów, wzbudzenie strachu.

Malowanie twarzy lub całego ciała służyło obrzędom, rytuałom, walkom. Stanowiło więc element magiczny, sakralnym wojenny, inicjacyjny, opatrzony przekazem i stanowiący konkretną symbolikę. Drugie zjawisko malowania wyrosło na zupełnie innych uwarunkowaniach kulturowych, dotyczyło przeważnie kobiet. Chodzi tu o nadawanie ciału, a zwłaszcza twarzy efektów kolorystycznych mających na celu upiększenie, nadanie atrakcyjnego wyglądu.

Sprowadza się to podkreślenia kobiecej seksualności poprzez uwydatnienie jej walorów urody. Stąd pochodzi makijaż. Początki jego sięgają bardzo odległych czasów: już w epoce lodowcowej używano do ozdoby ust mieszanek ochry i tłuszczu zwierzęcego, w starożytnym Egipcie kobiety malowały powieki barwnikiem ze sproszkowanych minerałów, używały ponadto szminki, pudru, różu do policzków, czernidła do rzęs, farb do włosów i lakierów do paznokci (zachowane dzieła sztuki z tamtego okresu ukazują szeroki asortyment przyborów kosmetycznych stosowanych podczas toalety), a kobiety w pierwszych wiekach naszej ery korzystały z pielęgnacyjnych kremów z wody, wosku pszczelego i oliwy z oliwek.

Przez następne wieki stosowano do makijażu substancje naturalne, często nieobojętne dla zdrowia (w XVIII wieku róż cynobrowy zawierał siarkę i rtęć powodujące wypadanie zębów i zapalenia dziąseł; biały puder, którego składnikiem był ołów przyczyniał się do nawet śmiertelnych zatruć).

Słowo makijaż pochodzi od francuskiego słowa maquiller, co oznacza: szminkować, malować się, fałszować. Makijaż stanowi efekt zabiegów upiększających. Służy wydobyciu piękna, pomaga podkreślić urodę. Dzięki jego rozmaitym technikom można upozorować twarz na idealną, zdrową.

Pożądanym efektem jest jak najbardziej możliwe zbliżenie wyglądu dzięki makijażowi do aktualnie obowiązującego kanonu urody.